Tarnowiec, 15.05.2026 r.

Szanowny Panie Hetmanie!

Piszę do Ciebie list z racji tego, że zbliża się święto mojej szkoły i może nie uwierzysz, ale Ty jesteś jej patronem! Chyba wszyscy Polacy wiedzą, kim byłeś, ale uczniowie mojej szkoły, która znajduje się w Tarnowcu, wiedzą to w szczególności. Pomyślałam, że chciałbyś wiedzieć, jak zmienił się Tarnów od Twoich czasów.

Mieszkam blisko Twojego dawnego domu. Przykro mi, że Ci to piszę, ale to teraz tylko ruiny. Dla pocieszenia dodam, że są to zabytkowe ruiny często odwiedzane przeze mnie i turystów, zarówno z Polski, jak i z innych krajów. Kiedy ostatnio byłam tam na spacerze, przewodnik opowiadał, że część cegieł z Twojego domu zabrały zakonnice — Bernardynki do budowy swojego klasztoru. Miesiąc temu zorganizowano zbieranie wypadniętych cegieł, aby się nie niszczyły. Ciekawi mnie, gdzie one trafią. Może znowu ktoś coś z nich zbuduje…

Podczas tego spaceru, jak zwykle weszłam na samą górę, żeby zobaczyć całą okolicę. Ty też lubiłeś ten widok! Weszłam też do takiego zagłębienia, które wyglądało, jakby było tajemnym, podziemnym przejściem. Było tam ciemno i zimno. Wielu dorosłych bałoby się wejść. W Twoich czasach dorośli byli pewnie bardziej odważni. Chciałabym, żebyś zobaczył ich miny, gdy stamtąd wychodziłam…

W Tarnowie jest piękny rynek, a jego centrum — ratusz. Za Twoich czasów na rynkach handlowano, teraz handel odbywa się głównie w galeriach handlowych. Są to bardzo duże budynki zlokalizowane w znacznej odległości od centrum miasta. Można tam kupić prawie wszystko — spodobałyby Ci się. W Tarnowie brakuje mi tylko sklepu z odzieżą Zara i stoiska z kawami Starbucks. W naszym mieście mamy dwie galerie, ale słyszałam, że ma powstać trzecia. Może tam będą moje wymarzone stoiska…

W Tarnowie jest wiele restauracji z jedzeniem z całego świata. Nie trzeba wyjeżdżać, żeby próbować różnych smaków. Tak teraz myślę, Hetmanie, że od niedawna odbywają się targi i festiwale smaków na naszym rynku. Uwielbiam je! Zawsze kupuję wtedy dużo różnych, smacznych rzeczy.

Tarnów zmienia się cały czas. Wyobraź sobie karocę bez koni, która porusza się po metalowych szynach. Tak wyglądają tramwaje. Za Twoich czasów ich nie było, a za moich już ich w Tarnowie nie ma. Właściwie pozostał tylko jeden, ale on już nie jeździ. Jest takim samym zabytkiem, jak ruiny Twojego domu.

Tarnów jest pięknym miastem. Na pewno byłbyś dumny z tego, że mamy swoją uczelnię wyższą, bo przecież edukacja była dla Ciebie bardzo ważna. Jest nią Akademia Tarnowska, na której można się kształcić w naprawdę wielu dziedzinach.

Myślę, że byłbyś szczęśliwy i dumny, widząc swoje miasto teraz. Miejsca, o których Ci pisałam, są naprawdę godne zobaczenia i poznania ich historii.

Pozdrawiam Cię serdecznie.

Helena Kuta z klasy 4 a

Hymn Szkoły w wykonaniu uczniów wraz z chórem Remedium

Oprawa muzyczna wydarzenia — chór Remedium